Kunstruimte Block C

20 nov 2016

Jet van Oosten Opening Jachttrofeeën

foto's Robert Mulder

18 nov 2016

30 okt 2016

trendbeheer klik hier voor meer informatie

Hans Peter Feldmann in galerie Block C, Groningen

by Red. · 3-10, 2016

De welhaast legendarische Düsseldorfse kunstenaar Hans Peter Feldmann was zelf aanwezig tijdens de opening en had het samen met zijn vrouw duidelijk naar zijn zin: “Schön al diese junge leute” sprak hij verheugd. Op zaterdag 1 oktober opende zijn solo tentoonstelling in Galerie Block C in Groningen. Een eigenzinnige kunstenaar met 50 jaar oeuvre in een net zo eigenzinning geprogrammeerd initiatief van de eigenaren Agnes Scholte en Marinus Augustijn.

Veel werken in een bijna een mini overzichts tentoonstelling en dat is wel bijzonder gezien zijn cv. met daarop de grote instituten als de Bienale Venezia (2009), Serpentine Gallery, Alte Pinakothek ed.

T/m 6 november a.s.

(een bericht van Wim Bosch)

Dagblad van het Noorden 06-10-2016

Artikel is geplaatst door Marc Jansen op 26-10-2016 - 09:00

Jos Jansen op de Haar.

Kunstruimte Galerie Block C, Westerhavenstraat 14a, toont nog tot en met zondag 6 november werk van de Duitser Hans-Peter Feldmann (75).

In een inleiding over Feldmann zegt Minerva-docent David Stroband: “Hans-Peter Feldman is een professionele voyeur. Bij iedere tentoonstelling maakt hij de kijker deelgenoot van zijn fascinatie voor allerhande beeldmateriaal. Ook de talloze boeken die hij inmiddels heeft gemaakt laten alle mogelijke beeldmotieven zien.

Het boekje ‘Voyeur’, waarvan al 6 verschillende edities zijn uitgekomen, toont rond de 800 door hem verzamelde plaatjes. Ze zijn lukraak geplaatst en er is geen tekst aanwezig. Wel komen bepaalde motieven, echte Feldmann-motieven, steeds terug: schommelende meisjes, bergen, olifanten, spelende mensen in zee, paarden, meeuwen, clowns, interieurs van paleizen en veel foto’s met een erotische of pornografische lading.”

Galerie Block C wordt gerund door Marinus Augustijn en Agnes Scholte. “In 2013 zijn we begonnen. We hadden eigenlijk een ‘no budget galerie’ voor ogen. Je stuurt gewoon wat uitnodigingen rond via internet. Zo zijn we begonnen. Onze derde tentoonstelling was van grafisch vormgever Hansje van Halem. Vanaf dat moment hebben we ook bij iedere tentoonstelling een affiche. Hansje stelde voor die posters te gaan maken en dat vonden we een aantrekkelijk idee. We hebben haar de vrije hand gegeven. Aan de posters herken je meteen dat het om Galerie Block C gaat.”

Voor de Gezinsbode zet ik beide galeriehouders op de foto samen met een serie ‘opgeblazen’ nostalgische voetbalplaatjes van spelers van Hamburger SV. Marinus Augustijn: “Een paar weken voor de expositie was ik in de Hermitage in Petersburg. Daar heb je een zaal gewijd aan de Russische veldtocht van Napoleon. De zaal hangt vol met generaals die gevochten hebben tegen Napoleon. Je zou kunnen zeggen dat in die zaal het favoriete team hangt van de tsaar. Het formaat van die schilderijen komt vrijwel overeen met de voetbalplaatjes die hier hangen. En dan zie je dat het gevoel van een favoriet team en dat je daar dan de plaatjes van wilt hebben, dat dat op alle niveaus in de maatschappij aanwezig is.”

Galerie Block C is open op vrijdag, zaterdag, zondag 13.00-17.00 uur.

7 okt 2016

Hans-Peter Feldmann zaaltekst door David Stroband

Hans-Peter Feldmann is geen man van woorden. Woorden leggen te veel beslag op de open blik en willen te snel betekenissen oproepen. Eerst kijken en dan nog eens kijken. Feldmann verzamelt en ordent al een kleine 65 jaar beelden. Hij ziet dit ook als zijn meest belangrijke bezigheid en zal zichzelf nooit kunstenaar noemen. Hij houdt niet van het opplakken van etiketten. Dat staat het plezier van het kijken maar in de weg.

Hans-Peter Feldmann (Düsseldorf, 1941) wil zijn kijken en ordenen delen met anderen. In de jaren 60 maakte hij gedurende een aantal jaren schilderijen waar gebruiksvoorwerpen (een potlood, een stempel, een lade) de hoofdrol speelden. De achterzijde van deze werken beplakte hij met allerlei plaatjes die hij in tijdschriften tegenkwam. Al snel merkte hij dat het medium fotografie hem meer mogelijkheden bood vat te krijgen op de wereld om hem heen. Van 1968 tot en met 1976 maakte hij grijze, kartonnen boekjes (verschillende formaten) die met bindgaren en nietjes bij elkaar werden gehouden. In de boekjes waren series in offset gereproduceerde zwart-wit foto’s te zien van vrouwenknieën, vliegtuigjes in de lucht, fietsers, zeilboten op een meer, de zee, wolken, vrouwelijke filmsterren, voetbalplaatjes en besneeuwde dennenbomen . Het aantal beelden binnen een serie kwam intuïtief tot stand, elk boekje verscheen in duizendvoud, kostte weinig geld en toonde op de kaft het aantal afbeeldingen en de naam van de kunstenaar in gestempelde letters. Feldmann werkt sindsdien altijd in ongelimiteerde oplages en signeert zijn werk nooit. Biografische informatie verleent hij zelden en hetzelfde geldt voor interviews.

Hans-Peter Feldmann is a man of few words. Words blur the open eye and tend to immediately add explanations. Looking and looking again comes first.Feldmann has been collecting and ordering images for almost 65 years. He considers this to be his main occupation and will never call himself an artist. He does not like labelling, because it will only block the eye.

Hans-Peter Feldmann (Dusseldorf, 1941) likes sharing his way of viewing and ordering . For some time in the 1960s he made paintings in which utensils (a crayon, a stamp, a drawer) played the leading part. On their backside he pasted all kind of pictures that he had found in magazines.Soon he noticed that the medium of photography could offer him more possibilities to get a hold on the world surrounding him. From 1968 to 1976 he made grey card-board booklets in different sizes that were kept together with packthread and staples. In these books series of reproduced black and white pictures were shown of women’s knees, airplanes in the air, cyclists, sailing boats on a lake, the sea, clouds, female moviestars, football pictures and snow covered fir trees. The number of images in each book came up intuitively, a booklet appeared in one thousand copies. at a small amount of money and the number of images and the artist’s name were shown on their covers in stamped letters.Since then Feldmann has always worked in unlimited editions and also stopped signing his work. He hardly ever gives biografical information or interviews. When he can not get around an interview he will answer in images. The grey cardboard books show worlds by repeating specific visual motives..We won’t get a unique view on the world around us. He leaves a possible interpretation of images entirely up to the viewer and hopes that it will be ambiguous.

opening Hans-Peter Feldmann

foto Robert Mulder

25 sep 2016

Hans-Peter Feldmann Poster

poster ontwerp Hansje van Halem

1 oktober - 6 november 2016

Hans - Peter Feldmann

Opening 1 oktober 14.00 uur door David Stroband in aanwezigheid van de kunstenaar.

17 aug 2016

Hans Peter Feldmann

Hans - Peter Feldmann

October 1 - November 6, 2016

fri - sun 13.00 - 17.00

19 jul 2016

9 jul 2016

Als de kunst uitersten als Tiffany en Pollock onderdak biedt is Mieke Tiffany. (ja, Tiffany, die van die glas in lood lampen, vaak onterecht versleten voor kitsch). Commercieel succes bij Tiffany maakte overeenkomsten in het werk, overeenkomsten met Pollock, The Drip, toegankelijk voor het volk.

Als je je publiek serieus neemt gun je ze het beste. Dat is waar Mieke in beeld komt.

Heimwee. Ik reis het nodige en ik heb eigenlijk nooit heimwee. Sterker nog, als ik heimwee heb is het naar een plaats waar ik nooit permanent gewoond heb. In Arizona, ten noorden en ten zuidwesten van Tucson ligt het landschap waarnaar ik verlang, waarnaar ik heimwee heb. Saguaro National Monument, I en II.

Ik ben een associatieve denker.

Terug naar Mieke en heimwee. Heimwee als; naar iets verlangen wat op dat moment niet beschikbaar is. De hagelslag tekeningen/schilderingen maakte Mieke tijdens een residentie in Linz (Oostenrijk). Tryntsje Nauta maakte de Friese Oranjekoekwerken na een verblijf in Berlijn. Ze moest naar Berlijn verhuizen om erachter te komen wat ze niet kon missen.

Zowel bij Mieke als bij Tryntsje is de heimwee gevoeld in voedsel. Je eet vaker dan dat je op verjaardagsvisite bij je familie gaat.

Hagelslag: boekjes en tekeningen van Mieke Fokkinga

Kunstruimte Galerie Block C

Zondagmiddag 3 juli van 15.00 - 19.00 u
16.00 u Kie Ellens: liefde voor hagelslag

Mieke Fokkinga - Hagelslag
boekjes en tekeningen

Afgelopen zomer tekende Mieke Fokkinga tijdens een artist-in-residence in Linz, Oostenrijk, een heel pak hagelslag. Een logische en goede daad voor een Nederlands kunstenaar in den vreemde, vond ze. Want wie weet hoeveel hagelslag er in een pak zit? Wat voor formaat dat oplevert? En hoe verschillend zijn alle deze stukjes chocolade?

Bij terugkomst in Nederland kocht ze een nieuw pak, om dit keer te tekenen in normale porties en omstandigheden. Gewoon zoals de hagelslag op haar boterham. En ze weet nu, één pak chocoladehagelslag bevat 25 losse tekeningen, ogenschijnlijk hetzelfde, maar toch allemaal volstrekt uniek.

Hagelslag is de publicatie van al deze tekeningen, een-op-een gebundeld in een boekje. Op het eerste gezicht allemaal dezelfde boekjes, toch zijn er 25 verschillende boekomslagen te ontdekken.

Om 16.00 uur zal curator, verzamelaar en hagelslagliefhebber Kie Ellens het eerste exemplaar in ontvangst nemen en kort iets vertellen over zijn langdurige liefde voor hagelslag.

30 mei 2016

John van de Rijdt expo

16 mei 2016

John van de Rijdt, zaaltekst Katalin Herzog

SNIPPERS VAN EEN UNIVERSUM

Naar aanleiding van de tentoonstelling ‘Niet doen, maar toch’ van John van de Rijdt bij Galerie Block C, te Groningen, 14.05.16 - 18.06.16.

“Vanuit mijn met zonlicht gevuld atelier, vanuit deze tijdruimte, ga ik nu langzaam in gedachten terug naar een nooit begonnen, onbeweeglijk niets, zonder tijd en ruimte. Vanwaar, uit dit niets, er een enorme oppervlaktespanning ontstaat dat het eerste moment in zich draagt. Hieruit maakt zich het eerste deeltje los; het eerste element. Door wetmatigheid en willekeur treffen vervolgens de vele losse elementen elkaar en vormen clusters, waarna deze nieuwe elementen op hun beurt weer samenklonteren. Zij verenigen zich tot een organisch geheel, waarin alles in harmonie is met het doel. Hieruit is alles ontstaan, tot aan dit schilderen, (schrijven).” (John van de Rijdt, 2014)

John van de Rijdt gaat in zijn werk uit van twee fundamentele houdingen: observeren en construeren. Hij observeert de dagelijkse werkelijkheid, maar registreert ook zijn eigen reacties op hetgeen hij waarneemt. Dit ‘visueel- en denkmateriaal’ gebruikt hij dan om beelden te maken die in elke decade van zijn leven enigszins andere kenmerken hebben. Zijn oeuvre toont dan ook de fases van zijn eigen beeldend universum dat geleidelijk aan de gewenste vorm aanneemt.

Hoe nauwkeurig John van de Rijdt ook in zijn dagelijkse omgeving rondkijkt, hij heeft deze nooit rechtstreeks gekopieerd, omdat hij er kritisch tegenover staat. Altijd heeft hij naar een andere, onafhankelijke werkelijkheid verlangd, zonder de beperkingen, geboden en verboden, waarvan hij zich los wilde maken. Eerst gebruikte hij nog sommige fragmenten van zijn omgeving, maar ging op den duur over op abstracties en zette ook onafhankelijke krachten in, zoals het licht van de zon of het toeval van dobbelstenen, om zijn werk te realiseren.

13 mei 2016

John van de Rijdt opbouw expo

26 apr 2016

Posters Hansje van Halem

Gezien op de website van Hansje van Halem

Galerie Block C
poster for John van de Rijdt

Poster #13 for the new exhibition by Galerie Block C with John van de Rijdt.

This is the newest addition to my ongoing search to combine pattern, background, systematic approach and (il)legibilty.

SPECIFICATIONS 3 colours risograph, 583 x 413 mm, printed by Charles Nypels Lab Maastricht / Jo Frenken

BACKGROUND
Assignment — In search of a design platform I offered my poster design services to Marinus and Agnes from Galerie Block C, an artist run gallery space in Groningen (NL). Although it became more time consuming than I could afford, this became a very treasurable deal. Besides spending a couple of days (and nights) working on the design, I would travel to Enschede to buy my paper at De Papiertoko, borrow a car to transport the paper to Amsterdam, cycle to different Amsterdam shops for films and ink and take the train to Amsterdams Grafisch Atelier where I would spend an entire day screen printing the poster in a print run of 60 in two layers. After I would meet up with the son of the gallery keepers who would bring the posters to Groningen by train. Still, I'm so excited to build this series on the account of the gallery that it's not quite clear who is doing who a favour. What I receive in return is a client who trusts me and is willing to take a risk together. Design-wise I gain a tremendous amount of inspiration from the design process for these posters that it fuels my other work.

Screenprinting — For the first 11 Galerie Block C posters I have used the Galerie Block C poster series to explore screen printing. I used the technique to print on coloured paper, using one or two colours. More than once I used opaque white to block the coloured paper and show the colour of the second printing layer. In the first posters I benefited from using odd papers with texture and sparkles. As the series continued, the ink started to take more space and the paper became less visible. The coloured paper prevented the colours to pop and the texture would make it difficult to print without flaws.

Risography — I have always been hesitant to use risography. I was prejudiced, finding the technique too dictating. The oily soy-ink requires a specific type of paper and the colours are very attractive but unmistakably riso-colours. I feared a design would be determined by riso in the first place, by me in the second. But since getting in touch with Jo Frenken from the riso-workshop Charles Nypels Lab for a last minute project I felt at ease with the collaboration, the result and saw opportunities. Thanks to the gallery who was willing to raise their poster-budget, I changed the poster from 35 x 50 cm portrait screen print to 58,3 x 41,3 cm landscape riso print.
I expect the changes in design approach to go step by step. Although I benefit from what I've learned from screen printing, it's quite a shift being limited in colour and paper. I enjoy the journey of the proces to get to know this new technique and benefit from the new limitations.