28 mei 2024

Vita Soul Wilmering: zaaltekst door klaudija ylaite

 Zaaltekst bij de expositie van Vita Soul Wilmering door klaudija ylaite  in het Engels en daaronder in het Nederlands  



 I travel back in time through memories captured by others.

There are photographs, homemade family videos,

and sounds that together create a situation in time that was long lost;


or is it alive because we remember?

In this space,


memories begin to dwell in a non-linear temporality of intimate lived experiences.

It is a gesture of invitation to enter the space that has turned into a document of inner life.


As you engage with the work,

looking from the outside,

you may suddenly find yourself seeing the inside;


revealing layers of personal history interconnected with collective human experience.


The memories you hold dear, are they not just like mine,

or those of the passersby crossing the street,

or the upstairs neighbor,


or that toddler beginning their journey of capturing life's fleeting glimpses?


The explicit personal seems to be a weaving thread in Vita Soul Wilmering’s work of The

Failed Holiday - and Gebroeders Vandeveldestraat 115. The narrative of Wilmering’s

lived experiences is foregrounded in a non-linear temporality; in which a recollection of

once profilmic events that are now forever beyond reach is brought back to the present.

While there seems to be an undercurrent of nostalgia that premates both pieces – the

works do not wish to be romanticized for the soft feelings of nostalgic winds but rather

they act as archeological findings of the past. Wilmering’s meticulously excavated

remains generate a correspondence between now and then, what is left and what has

changed.

In The Failed Holiday - the main protagonist, Wilmering herself takes the viewer on an

archeological expedition in which the perception of something being amiss and the

family archives of cherished moments spent together become entwined. Suddenly, we are

brought to the innocent plays of children performing adults, perpetually instigating

fictional holiday scenarios in their built-up tents inside the house. Moments later, the

captured jubilation of loved ones celebrating marriage, and afterward the intricacies of

the everydayness of raising daughters. The camera becomes an eye of the phantom, as it

is no longer clear who recorded these glimpses, was it Wilmering herself, or her father,

mother, or a younger sister; or perhaps all of them? In this maze of mediated memories,

Wilmering’s storytelling reveals a cessation when the film comes to an end, something

feels to be missing; as if a particular calamity has taken place but it happened outside the

filming frame.

Analogously, Gebroeders Vandeveldestraat 115 stands as a testament echoing the

unknowingness that impedes our close surroundings. Instead of relying on the rational

present, Wilmering turns back to the complex tapestry of memories. Here the mundane

personal of Wilmering’s times spent in 115 and the family archives of her attic

housemate greet each other in a recontextualized storyline in which the characters are

both absent. These frozen memories turn into relics, concrete remnants of Wilmering

and the housemate's shared past, linked only by the home they once lived in. As we are

invited to gaze upon these static images, the passage of time and the inevitability of

change are brought up to us. The dichotomy of past and present instigating a poignant

tension between presence and absence, highlights the fleeting nature of memories and

the selective process of what and how we choose to capture and remember.

When taken as a whole, the works reveal how simultaneously recalled moments from

the past are being re-visited and re-contextualized in the present, connecting individual

narratives with collective memories. In these intimate portrayals, Wilmering gestures

towards the way personal history is transformed into an omnipresent document of

human experience.


klaudija ylaite 2024



Nederlands


Ik reis terug in de tijd door herinneringen vastgelegd door anderen.

Foto's, zelfgemaakte familievideo's,

en geluiden creëren samen een situatie in de tijd die lang verloren was;

of leeft het omdat we het ons herinneren?


In deze ruimte,


beginnen herinneringen te wonen in de niet-lineaire tijd van persoonlijke, geleefde ervaringen.

Een uitnodigend gebaar om de ruimte te betreden die is veranderd in een document van het innerlijke leven.


Terwijl je je bezighoudt met het werk,

kijkend van buitenaf,

kun je plotseling binnenin zien;


lagen van persoonlijke geschiedenis onthuld, verweven met collectieve menselijke ervaringen.


De herinneringen die je dierbaar zijn, zijn die niet net als de mijne,

of die van de voorbijgangers op straat,

of de bovenbuur,


of die peuter die net begint met het vastleggen van de vluchtige momenten van het leven?

Het expliciete persoonlijke lijkt een rode draad te vormen in het werk van Vita Soul

Wilmering, zoals te zien is in The Failed Holiday en Gebroeders Vandeveldestraat 115. Het

verhaal van Wilmerings geleefde ervaringen wordt naar voren gebracht in niet-lineaire tijd;

een herinnering aan profilmische gebeurtenissen die nu voor altijd buiten bereik zijn, wordt

teruggehaald naar het heden. Hoewel een nostalgische onderstroom beide stukken lijkt te

doordringen, willen de werken zich uiteindelijk niet laten romantiseren door de zachte

aanraking van nostalgie. In plaats daarvan fungeren ze als archeologische vondsten uit het

verleden. Wilmerings nauwkeurig opgegraven resten creëren een verband tussen toen en nu,

wat overbleef en wat veranderd is.

In The Failed Holiday neemt de hoofdrolspeler, Wilmering zelf, de kijker mee op een

archeologische expeditie waarin het bewustzijn van iets ontbrekends samenkomt met de

familiearchieven van gekoesterde momenten. Plots worden we meegenomen naar het

onschuldige spel van kinderen die volwassenen nadoen, voortdurend fictieve

vakantiescenario’s naspelend in hun opgezette tenten in huis. Even later zien we de

vastgelegde vreugde van geliefden die een huwelijk vieren, vervolgens de intricate

alledaagsheid van het opvoeden van dochters. De camera wordt als een fantoom-oog, want

het is niet langer duidelijk wie deze momenten heeft vastgelegd. Was het Wilmering zelf, of

haar vader, moeder, of jongere zus; of misschien allemaal? In dit doolhof van gemedieerde

herinneringen onthult Wilmerings vertelwijze een caviaat wanneer de film eindigt. Iets lijkt

te ontbreken, alsof er een bepaalde calamiteit heeft plaatsgevonden, maar buiten het

filmkader.

Op vergelijkbare wijze getuigt Gebroeders Vandeveldestraat 115 van de onbekendheid van

onze omgeving. In plaats van te vertrouwen op het rationele heden, keert Wilmering terug

naar het complexe weefsel van herinneringen. Hier ontmoeten de alledaagse persoonlijke

aspecten van Wilmering’s tijd doorgebracht op 115 en de familiearchieven van haar

zolderhuisgenoot elkaar in een gehercontextualiseerd verhaal waarin beide personages

afwezig zijn. Deze bevroren herinneringen veranderen in relikwieën, concrete overblijfselen

het gedeelde verleden van Wilmering en de huisgenoot, slechts verbonden door het huis

waarin ze ooit woonden. Terwijl we uitgenodigd worden om deze statische beelden te

aanschouwen, worden het vergaan van de tijd en de onvermijdelijkheid van verandering aan

ons voorgehouden. De dichotomie van verleden en heden wekt een aangrijpende spanning

tussen aanwezigheid en afwezigheid op, en benadrukt de vluchtige aard van herinneringen

en het selectieve proces van wat en hoe we kiezen om vast te leggen en te herinneren.

Wanneer in zijn geheel bekeken, onthullen de werken hoe gelijktijdig herinnerde momenten

uit het verleden opnieuw worden bezocht en gehercontextualiseerd in het heden, individuele

verhalen verbindend met collectieve herinneringen. In deze intieme portretten wijst

Wilmering op de manier waarop persoonlijke geschiedenis wordt getransformeerd in een

alomtegenwoordig document van menselijke ervaring.


(translated from english to dutch with the help of chatGPT)


klaudija ylaite 2024

Vita Soul Wilmering De Mislukte Vakantie, de opbouw

 



opbouw De Mislukte Vakantie 














26 mei 2024

Vita Soul Wilmering poster Michiel Schuurman

     Poster van Michiel Schuurman voor de expositie van Vita Soul Wilmering


      

Vita Soul Wilmering; uitnodiging en opbouw

 

De Mislukte Vakantie
Vita Soul Wilmering
opening 1 juni 16:00 uur
 

 




1 juni - 6 juli 2024

Gedurende de expositie wordt de film elk heel en elk half uur getoond. De film duurt 17 minuten






















opbouw De Mislukte Vakantie 














18 apr 2024

expositie Klaske Bootsma

 Klaske Bootsma 

and then,  and then, and then

19 maart - 20 april 2024
























11 apr 2024

Kleed Koen Taselaar in het Groninger Museum

 Nu in het Groninger Museum bij nieuwe aanwinsten:

 Radical Furniture for Radical Times van Koen Taselaar


in de ovalen zaal


Groninger Museum magazine 2/2024


in Block C




Rollable Ramblings 
nog een enkele exemplaar te koop bij Block C 





18 mrt 2024

Zaaltekst and then, and then, and then door Ruby de Vos

 and then, and then, and then Klaske Bootsma

zaaltekst door Ruby de Vos

Engels, Nederlands






Opening expositie Klaske Bootsma and then, and then, and then

Opening expositie Klaske Bootsma and then, and then, and then

foto: Robert Mulder


foto: Robert Mulder

foto: Robert Mulder






opbouw and then, and then, and then, Klaske Bootsma

opbouw expositie and then, and then, and then van Klaske Bootsma

 




poster Klaske Bootsma

 poster Klaske Bootsma

ontwerp Hansje van Halem


8 mrt 2024

be here geselecteerd door student jury Best Verzorgde Boeken 2023

 be here is geselecteerd door de student jury voor de Best Verzorgde Boeken 2023

de negentigste verjaardag van kunstenaar herman de vries  vieren we in groningen met de zes weken durende manifestatie: be here!          

van 05 juni -17 juli 2021 is er een grote tentoonstelling van zijn werk en is er een scala aan acties. in de ruimtes van block c en artisbook geeft de tentoonstelling teksten en bijdragen uit de periode 1950 - 2020, een overzicht van het werk van herman de vries. veel van het getoonde komt uit de privécollectie van de vries zelf.

deze tentoonstelling vormt de inspiratiebron voor acties uitgevoerd door de herman de vries guerilla art group, een collectief met een vaste kern. teksten van herman de vries worden gegoten, gekrijt, gestanst en gedrukt op muren, daken, stoeptegels en posters: overal in de stad duiken zijn woorden op. de teksten verschijnen en verdwijnen, ze worden ontdekt of blijven onopgemerkt, misschien direct gezien of pas veel later, door telkens andere mensen. het onverwacht zien van de woorden kan leiden tot een poëtisch moment, een aandachtspunt in het hier en nu.                                                                

gedurende de hele manifestatie ondersteunen herman en susanne de vries de acties van de guerilla art group vanuit hun woonplaats eschenau in duitsland. de vries noemt de acties in groningen ludieke filosofie.

deze publicatie is een beeldverslag van de manifestatie, een waaier aan activiteiten. 


initiatief, vormgeving en productie: block c en artisbook

taal: engels

 

oplage 216 waarvan 37 gesigneerd door herman de vries


prijs ongesigneerd €29,00

gesigneerd: €79,00


voor meer informatie: info@artisbook.nl