18 jan 2023

'Gelieve het werk niet aan te raken' is alleen geopend op 18 februari

 De expositie 'Gelieve het werk niet aan te raken' is alleen geopend op 18 februari

Kort voor de opening van de expositie van Marnix Sixma vertelde hij ons dat hij niets wilde laten zien; er zou alleen een door David Stroband geschreven tekst zijn. Volgens deze tekst is de ruimte van Block C nu gevuld met de ideeën en gedachten van de kunstenaar.

Voor ons is dit niet waarneembaar, waardoor we nu “de nieuwe kleren van de keizer” exposeren. Ook Marnix zelf is gedurende de hele periode afwezig. We vinden niet dat deze ideeën van de kunstenaar afhankelijk zijn van onze ruimte en voelen ons niet in staat er enige noodzakelijkheid aan te geven.

Daarom hebben we na de opening besloten Block C te sluiten tot 18 februari, de geplande laatste dag van de expositie. We zijn dan open van 13:00-17:00u. Wie wil kan komen vaststellen dat er inderdaad niets (te zien) is en ons eventueel aanspreken op dit besluit.

Hierna volgt de zaaltekst.

Agnes Scholte en Marinus Augustijn


Geachte bezoeker,

U heeft zojuist de trap beklommen naar de expositieruimte van Block C. Vol verwachting keek u uit nieuw werk te ervaren van een betrekkelijk jonge kunstenaar die Marnix Sixma heet, 31 jaar oud is en in 2019 is afgestudeerd aan de Bachelor Beeldende Kunst van Academie Minerva in Groningen.

U verwachtte visuele vormen te ontmoeten, materialen, wellicht geluid of geur. Misschien een tekst of een performance. Maar nee: u treft een lege ruimte. Louter de specifieke architectonische ruimte van Galerie Block C. Welkom op de eerste solotentoonstelling van Marnix Sixma met als titel Gelieve het werk niet aan te raken. De tentoonstelling loopt van zaterdag 14 januari tot en met zaterdag 18 februari 2023.

Zoals de Oostenrijkse schrijver Stefan Zweig ooit schreef: “Er is niets moeilijker dan te schrijven over leegte.” Ik ga deze uitdaging echter toch aan en probeer u met behulp van deze tekst iets van inzicht te geven in de wereld achter deze schijnbaar niet waarneembare solotentoonstelling van Marnix Sixma.

Door de expositieruimte leeg te laten, door er geen enkele ingreep te doen, er geen enkel object in te plaatsen, positioneert Marnix Sixma zich in een nog tamelijk jonge kunsthistorische traditie. In 1958 was de Franse kunstenaar Yves Klein de eerste die een Parijse galerie leeg presenteerde. Sindsdien hebben verschillende kunstenaars het besluit genomen te exposeren zonder maar iets expliciet te tonen. Dit deden ze om verschillende redenen. Kritiek op de verwachtingen van de kunstwereld rondom het maar steeds creëren van nieuw werk; het opstuwen van steeds meer productie was een motivatie om leegte te tonen. Maar ook werden ter beschikking gestelde tentoonstellingsruimtes alleen maar open gesteld voor het binnenvallende natuurlijke licht (zon en maan) zonder daar iets materieels aan toe te voegen of werd, juist met behulp van leegte, de aandacht gevestigd op de specifieke schoonheid van de expositieplek. Kunstenaars laadden de lege ruimtes ook op met concepten rondom spirituele of kosmische energie. Met behulp van tekst (een titel, een ‘verklarende’ tekst) zouden deze specifieke ideeën dan te ervaren zijn. Kunstenaar Gustav Metzger heeft in 1977 een tekst geschreven (Years without Art) waarin hij alle kunstenaars oproept te staken en gedurende drie jaar geen kunst te produceren en alleen leegte te exposeren. Het vormt een kritisch statement tegenover een kunstwereld die louter op productie en economische principes is gebaseerd.

Marnix Sixma toont in de eerste maanden van 2023 een lege expositieruimte in Galerie Block C in Groningen. Zijn besluit hiertoe is afgewogen of beter gezegd: zeer weloverwogen. Hij voelde zelfs een grote urgentie om dit te doen. Deze expositie die geen expositie lijkt te zijn is geen uiting van gemakzucht, maar een roep vanuit innerlijke noodzaak. Al sinds zijn afstuderen beschouwt Marnix op kritische wijze de positie van de kunstenaar binnen de kunstwereld en in bredere zin onze huidige samenleving. Deze reflecties vertaalt hij in vrij minimale beeldende gebaren vol ironie en humor. In de recente expositie met genomineerden voor het Hendrik de Vriesstipendium in Kunstpunt Groningen staat op een grote witte muur een aantal keer in kleine letters geschreven: “here I am”. De tekst, aan de linkerzijde nog leesbaar, lost geleidelijk aan op in de muur. In de zomer van 2020 deed Marnix mee aan een expositie bij kunstplatform TAC Eindhoven, waar hij de gehele expositieruimte heeft behangen met veelkleurige post-its met daarop steeds de gestempelde zin “We’re sorry for the inconvenience”. Op beide locaties lijkt Marnix zich bijna te verontschuldigen voor zijn zichtbare aanwezigheid als kunstenaar, maar neemt hij zichzelf tegelijkertijd op de hak in zijn zichtbaarheid. Tijdens zijn examen aan Minerva presenteerde hij een kunstenaarsboek waarin hij een verzameling vragen en tekstuele statements presenteerde (onder de titel Art should) waarin een ironisch licht geworpen wordt op mechanismen en dogma’s binnen de kunstwereld en zeker ook het kunstonderwijs. Een van de vragen luidt: ‘’Does art need ego?’’.

Het aanbod van een eerste solo-expositie maakte Marnix Sixma scherp bewust van alle verwachtingen die hier aan gekoppeld zouden worden. Het voelde als een eer en er moesten nieuwe ideeën voor de invulling van de expositie ontwikkeld worden, om daarna nieuw werk te kunnen gaan produceren. Marnix voelt, zoals meer jonge kunstenaars, al sinds zijn afstuderen sterk de druk om zichzelf continu zichtbaar te positioneren binnen de kunstwereld. Openingen aflopen, zich voor stipendia aanmelden, subsidieaanvragen schrijven; het lijkt de vertrouwde praktijk voor kunstenaars. Ook binnen de kunstwereld heersen codes en verwachtingen die raken aan brede maatschappelijke tendensen. Transparantie, zichtbaarheid, het direct ontcijferbare, strategie: het zijn termen die zeer vertrouwd klinken in een samenleving die toch nog steeds sterk economisch geconditioneerd is. Ook zijn ze min of meer vastgeklonken aan het hedendaagse (in ieder geval Nederlandse) kunstenaarschap waarbinnen je jezelf constant moet manifesteren, agenderen en conformeren aan beleidslijnen van verschillende instanties om te kunnen overleven.

Marnix Sixma heeft besloten een solo te maken waar hij de verwachtingen van de beschouwer frustreert. Ideeën, gedachten worden deze keer niet verpakt in materialen of vormen; er is geen productie zichtbaar. Aanwezig zijn alleen leegte en stilte. Marnix neemt in onze samenleving een verafgoding waar van het direct waarneembare. Veel beeld moet gemakkelijk leesbaar zijn, zodat binnen de waarneming niet te veel tijd hoeft te worden gespendeerd aan eigen interpretatie. Momenteel voldoet voor Marnix even geen enkele vorm of materialisatie om de essenties van zijn ideeën en gedachten in mede te kunnen delen. U als bezoeker zult nu misschien zeggen of denken: de kunstenaar toont niets en heeft dus gefaald. Verwachtingen worden niet waargemaakt. Deze expositie is mislukt. Hij heeft zijn kans laten lopen op succes. Inderdaad stelt de kunstenaar zich hier heel kwetsbaar op. Het lijkt of hij niet bij machte is iets te tonen. En in letterlijke zin is dat ook zo. Daar bent u als bezoeker nu getuige van. Dit betekent echter niet dat de kunstenaar niets te vertellen heeft. Integendeel! Hij loopt over van gedachten en ideeën. 
Concepten die in zijn werk de afgelopen tijd een belangrijke rol spelen, delen een grond van tijdelijkheid. Ze betreffen de thema’s tijd, identiteit en verandering. Uit eigen notities van Marnix spreekt een potentiële neiging tot falen om essenties van gedachten hieromtrent definitief zichtbaar te kunnen maken. Een citaat van hem: “Onopgemerkte aanwezigheid. Geen bombarie, maar tijdelijkheid. Snel weer vergeten worden, dan wel niet te bestaan. Gaat mijn werk daar misschien over? Bestaat het, als het niet gezien wordt? En zou ik het waarneembaar moeten maken, juist daarom? Nee, dat zou onzin zijn en daar wil ik dan ook tegen in gaan. Ik ben hier even, voor dit korte moment. Zowel op deze expo als in het leven in het algemeen. Ik licht op, een stipje op de radar, om vervolgens weer uit te doven. Ik wil geen geschreeuw, geen grote gebaren. Maar wel een geste, een pleidooi voor de subtiliteit. Daarmee riskeer ik dat mensen me zwak of nietszeggend vinden, en begeef ik me op flinterdun ijs: het maken van een beeldend werk zonder ‘eigen’ uiterlijk zal immers weinig toevoegen aan het portfolio dat mijn oh-zo-belangrijke visitekaartje is. Maar mijn kunstenaarspraktijk is niet één van uitbundige productie. Ze belichaamt meer een sluipend en langzaam proces, een combinatie van gedachten, conversaties. Ze tast de grenzen af van mijn eigen begrip van de wereld en mijzelf. Het gaat mij (mogelijk, of waarschijnlijk) niet om het maken van fysiek werk, besef ik nu. Deze expositie zal een leegte zijn die daarnaar verwijst.”

Gedurende de periode van 14 januari tot en met 18 februari 2023 laadt beeldend kunstenaar Marnix Sixma Galerie Block C op met zijn ideeën en gedachten. Deze zijn niet concreet tastbaar en zijn niet direct te verstaan. De kunstenaar zelf zal fysiek als ook in materiele vorm afwezig zijn. Deze onzichtbare bijdrage van Marnix kan als activistisch gezien worden, maar tegelijkertijd ook als poëtisch gebaar. De kunstenaar is aanwezig in zijn afwezigheid. Hij toont in expliciete zin een minimale wereld die tegelijkertijd een gelaagdheid aan inhouden impliceert. Eigenlijk stelt hij een ontmoeting aan u voor. Een ontmoeting met de specifieke architectonische ruimte, een ontmoeting met het binnenvallende licht of juist met de mensen die ook in de ruimte aanwezig zijn. Maar bovenal een ontmoeting met verwachtingen, die eveneens onzichtbaar zijn maar wel degelijk gericht zijn op een zichtbaar resultaat. De leegte en stilte vormen prima condities om tot reflecties te komen, de waarneming te intensiveren, aandacht te geven.

Marnix Sixma creëert een podium van leegte, van aanwezige afwezigheid in de ruimte van Block C. Daarmee laat hij onze waarneming pendelen tussen het absolute nulpunt en de zogeheten ‘tabula rasa’: de drager van al het mogelijke. Alleen met behulp van de titel geeft de kunstenaar mogelijk enig houvast. Er valt niets aan te raken. Dat zou ook te definitief zijn. Er kan echter wel afgetast worden. Daarin schuilen veel meer mogelijkheden.

David Stroband.




3 jan 2023

Marnix Sixma poster en opening

 

Marnix Sixma


 Block C

14 januari – 18 februari 2023


 

 

 

Marnix Sixma

Gelieve het werk niet aan te raken  

 

 

Opening zaterdag 14 januari om 16.00 uur






     ontwerp: Hansje van halmen, riso Jo Frenken

19 nov 2022

ARTIST TALK: Ruby de Vos in gesprek met Margriet van Weenen

 

artist talk

Ruby de Vos in gesprek met Margriet van Weenen

 

 

1 december

20.00 - 21.00 uur

Block C is open vanaf 19.30 uur

 

 

ICE AGE IS COMING
Sailing Home
In conversation with Louise A.Boyd.


 



 

 















Ruby de Vos is cultuurwetenschapper en promoveerde aan de Rijksuniversiteit Groningen.

 

Margriet van Weenen toont de eerste installatie van haar doorlopend artistiek onderzoek ICE AGE

IS COMING. Een onderzoek naar de geologische, klimatologische en historische connecties tussen

de Noord-Nederlandse kust en het Noordpoolgebied, waarin de zee de verbinder is. Voor het werk

maakte ze een zeereis van Spitsbergen naar Harlingen.

 

In deze tentoonstelling zijn de eerste resultaten te zien. Er zijn twee gedeeltes.

De installatie ICE AGE IS COMING wordt getoond bij Galerie Block C. 

Het archief: Sailing Home in conversation with Louise A. Boyd, is beneden te zien bij ARTisBOOK. 

Het archief bevat een selectie van het materiaal dat ze verzameld en gemaakt heeft voor en tijdens 

de reis en in het kader van haar onderzoek. 

 

Louise A. Boyd (1887- 1972) was een poolreiziger en fotograaf. Ze organiseerde wetenschappelijke expedities naar Groenland en het Noordpoolgebied.

 

Het archiefbeeld van Louise A Boyd is eigendom van The American Geographical Society Library,

University of Wisconsin-Milwaukee Libraries. 

 

Bij de tentoonstelling is een zaaltekst van Katalin Herzog en een poster van Michiel Schuurman

 

Het onderzoek en de tentoonstelling zijn mede mogelijk gemaakt door de

Provincie Fryslan, Kunstraad Groningen en Stichting Stokroos.

 

 

De tentoonstelling is te zien tot en met 17 december 2022

vr en za van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak

 

 

14 nov 2022

zaaltekst bij ICE AGE IS COMING Margriet van Weenen door Katalin Herzog

  HET IJIZIGE NOORDEN in het werk van Margriet van Weenen

 

Far north hidden behind grim barriers of pack ice, are lands that hold one spellbound.

Louise A. Boyd, in: The Fiord Region of East Greenland, New York 1935.

 

Hoewel de meeste mensen van warme streken houden, voelt Margriet van Weenen zich echt thuis binnen de noordelijke poolcirkel. Zij geniet van de kou, is gefascineerd door gletsjers, door het ijs gevormde landschappen en de zeegezichten. Het liefst zou zij zich altijd in de ongerepte natuur bevinden, maar dat is tegenwoordig onmogelijk. Waar we ook heengaan en wat we ook doen, aan de gevolgen van ons ingrijpen in de natuur, is zelfs op de Noordpool, niet meer te ontkomen. De opwarming van de aarde, die we vanaf de Industriële Revolutie door het gebruik van fossiele brandstoffen veroorzaakten en nog veroorzaken, doet de gletsjers in de bergen en het ijs in de arctische gebieden smelten. De enorme ijsvlaktes hielden vroeger de tijd vast, maar nu gaat de opwarming daar nog sneller dan elders op aarde. Het resultaat, de drastische klimaatverandering en de zeespiegelstijging, is in staat om al het leven op aarde weg te vagen.

opening ICE AGE IS COMING Margriet van Weenen

 


opening ICE AGE IS COMING door Lieselot van Damme 








30 okt 2022

Margriet van Weenen opening 12 November

 


Opening zaterdag 12 november om 16.00 door Lieselot van Damme.

ICE AGE IS COMING

Sailing Home. In conversation with Louise A. Boyd 

Margriet van Weenen toont de eerste installatie van haar doorlopend artistiek onderzoek ICE AGE IS COMING. Een onderzoek naar de geologische, klimatologische en historische connecties tussen de Noord-Nederlandse kust en het Noordpoolgebied, waarin de zee de verbinder is. Voor het werk maakte ze een zeereis van Spitsbergen naar Harlingen. 

In deze tentoonstelling zijn de eerste resultaten te zien. Er zijn twee gedeeltes. De installatie ICE AGE IS COMING. Het archief: Sailing Home in conversation with Louise A. Boyd. Deze bevat een selectie van het materiaal dat ze verzameld en gemaakt heeft voor en tijdens de reis. Het onderzoek en de tentoonstelling zijn mede mogelijk gemaakt door de Provincie Fryslan, Kunstraad Groningen en Stichting Stokroos. 

Het archiefbeeld van Louise A Boyd is in eigendom van The American Geographical Society Library, University of Wisconsin-Milwaukee Libraries

12 november– 17 december2022

vr en za van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak

Galerie Block C Westerhavenstraat 14a Groningen
open vrijdag en zaterdag van 13.00 – 17.00 uur en op afspraak telefoon 050 3132418 of 06 57673865

20 okt 2022

Margriet van Weenen, poster Michiel Schuurman

Margriet van Weenen

ICE AGE IS COMING

12 november - 17 december

      

     poster ontwerp en uitvoering Michiel Schuurman 

     

2 okt 2022

Toine Horvers Rotation 5

                                      Toine Horvers  rotation 5















29 sep 2022

Toine Horvers Rotation 5

 

kunstenaar     Toine Horvers
datum            zaterdag 1 oktober
tijd                19.00 - 19.30 uur
locatie            dak van Block C 




          















Rotation 5 (tour)

I never questioned myself about the psychological or political effects of my work, but since the outbreak of the war in Ukraine, my performances with the wind-directions appear to me as metaphorical for unlimited physical and mental space. 
I decided to perform one of those works Rotation 5 at as many as possible locations, prefeberally in acustically more or less interesting public spaces. 
Rotation 5 is one of the works from a series that came in being after my meetings with sufis in Instanbul in 2015. 
The performance takes 25 minutes and does not need any equipment, there is just me and my voice. 

I slowly rotate on my axis, calling out the words north, east, south, west at the moment I pass those directions. During following rotations I call out the names of the four wind directions in (till now) 65 languages.

bron website Toine Horvers dd29112022

year2022

20 jun 2022

zomerstop

 

zomerstop




 

Block C is tijdelijk gesloten

In november 2022 starten we met Margriet van Weenen 

uitnodiging volgt


Groet

Agnes Scholte

Marinus Augustijn


 








Bert Scholten| Omdat de vraag naar lange stammen voor de fundering zo enorm groot was

Omdat de vraag naar lange stammen voor de fundering zo enorm groot was

Bert Scholten

May 14 – 










16 mei 2022

Bert Scholte | zaaltekst

 

 OVER HET WERK VAN BERT SCHOLTEN, EEN HEDENDAAGSE VERHALENVERTELLER

 

 

‘Theater is te veel een rol. Opvoering is te klassiek. Happening heeft te veel met oproer te maken. Flashmob is te irritant. Presentatie is te formeel. Performance komt het meest dichtbij, maar is te kunst-achtig.’

 

Dit zegt Bert Scholten als je hem naar het karakter van zijn werk vraagt. En niet alleen de kunstenaar kan dit karakter niet direct benoemen. Bij het bekijken en beluisteren van zijn werk, dat meestal verschillende soorten kunst met elkaar vermengt, kunnen we niet meteen zeggen wat we zojuist hebben meegemaakt. Zo’n ervaring is soms op zich al bijzonder, maar de belevenis van het werk kan zich verdiepen als we ons in de werkwijzen en doelen van de kunstenaar inleven. Daarom zal hier de ontwikkeling van Bert als kunstenaar en het verloop van zijn werk besproken worden, waardoor ook inzichtelijk wordt hoe het nieuwe werk, dat nu in Galerie Block C getoond wordt, in zijn oeuvre past.

 

Bert gebruikt aspecten van muziek, theater, grafische vormgeving en beeldende kunst en dat hij hiertoe in staat is, heeft onder andere met zijn artistieke ontwikkeling te maken. Het centrum hiervan is de muziek die hij van huis uit meekreeg en later in het openbaar ging beoefenen. Hij begon met drummen, het bespelen van de vibrafoon en zingen. Hier is een beeldend component bijgekomen, omdat Bert als grafische vormgever is opgeleid en tot op heden in de ritmes van letters en in structuren geïnteresseerd is. Op Academie Minerva (Groningen), waar hij op de autonome afdeling studeerde, koos hij zijn eigen pad door zijn muzikale en beeldende belangstellingen aan elkaar te koppelen. Hij ging muzikale samenwerkingen aan en richtte experimentele muziekgroepen op, waarvoor hij posters ontwierp en cd-r’s met zelfgemaakte hoezen uitgaf. Zijn beeldende interesse werkte hij ook uit in animaties, waarin hij zich aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent had bekwaamd. Deze animaties zijn vertellend en geven blijk van het zorgvuldig observeren van het gedrag van mensen.

                  Terwijl hij aan de academie studeerde, werkte Bert bij het poppodium Vera en het daarmee verbonden collectief van ontwerpers/kunstenaars Owsum (Groningen). Bij Vera maakte hij muziekposters en leerde hij veel over de praktijk van het handmatig ontwerpen. Omdat het vooral de muziek was die beide instellingen met elkaar verbond, werd Bert opgenomen in de wereld van de pop-, noise- en experimentele muziek en de daaraan gerelateerde beeldende kunst. Hij raakte ook betrokken bij de galerie van Owsum en functioneerde als medeorganisator en decorontwerper bij experimentele concerten, waarvan het Scenery Festival (2010) het toppunt was. 

                  Tot 2015 maakte hij deel uit van de band Earth Control, maar tijdens het Incubate Festival (Tilburg 2015) ging hij onder zijn eigen naam optreden met ‘figuratieve popmuziek’, waarin het leven van de bezongen personages het figuratieve deel vormde. Zingzeggend en begeleid door zijn eigen elektronische muziek, bracht Bert hier zijn empathische, maar ook licht ironische observaties van mensen en gebeurtenissen in het dagelijks leven ten gehore. De bewegingen van zijn stem en de ritmische, soms schrille muziek ondersteunen of overtreffen elkaar, waarbij het verhaal soms op de voorgrond treedt en soms in de gecompliceerde geluiden opgaat. Tussen het alledaagse dook er plotseling een historische figuur op, namelijk Étienne de Silhouette die in de 18de eeuw tevergeefs het Franse belastingsysteem trachtte te hervormen. Toen hij als minister van financiën ontslagen werd, omdat hij geen rekening hield met de privileges van de rijken, kreeg hij als enige troost een sympathiserende brief van Jean Jacques Rousseau. Vervolgens wijdde hij zich aan het maken van silhouetten, een kniptechniek die naar hem vernoemd is.

                  Bert besefte nu dat hij door de werkelijkheid met fantasie te vermengen, specifieke werken kon maken en merkte dat anderen dit ook waarderen. In 2016 kreeg hij de Hendrik de Vriesstipendium (Groningen) ter gelegenheid waarvan hij zijn lied over De Silhouette, dat hij uitgebreid had, weer opvoerde. Ditmaal was een houten object, dat de brief van Rousseau voorstelde, onderdeel van de performance. De geabstraheerde woorden van de brief werden tijdens het optreden door Bert gemanipuleerd, waardoor hij dit element van het lied extra benadrukte. De jury waardeerde zijn engagement, zijn speelse en ironische werkwijze en keek uit naar de verdere ontwikkeling van zijn eigenzinnig werk. 

7 mei 2022

Bert Scholten | uitnodiging

 Block C

14 mei – 18 juni 2022

vr en za van 13.00 tot 17.00 uur en op afspraak


 

 

Bert Scholten

Omdat de vraag naar lange stammen voor de fundering zo enorm groot was.


tekeningen en objecten


opening zaterdag 14 mei van 13.00 tot 17.00 

 















poster ontwerp: Michiel Schuurman






Bert Scholten

Michiel Schuurman

Katalin Herzog




Galerie Block C is een initiatief van Marinus Augustijn en Agnes Scholte
Westerhavenstraat 14a Groningen
open vrijdag en 
zaterdag van 13.00 - 17.00 uur
en op afspraak telefoon 050 3132418 of 06 57673865