15 jun. 2021

be here zaaltekst

 zaaltekst be here

     foto Robert Mulder


Zaaltekst


De tentoonstelling be here presenteert een thematisch ingedeeld overzicht van teksten van herman de vries en zijn bijdragen aan publicaties, tijdschriften en catalogi. Het betreft enerzijds toelichtingen op het eigen werk, anderzijds artist’s statements die heel veel verschillende vormen kunnen aannemen: een enkel woord op een pagina, een gedicht, een fotobeeld of materiaal uit de natuur met een titel, een geluidsopname. De overgang van statement naar kunstwerk is in het oeuvre van de vries vaak vloeiend en bij nader toezien blijkt het de kunstenaar om dergelijke kleine, maar essentiële verschuivingen te gaan.

Ook met de titel be here geeft de vries een statement af. Het is een uitnodiging aan een ieder. Zo helder en direct als de uitnodiging is, zo complex en gelaagd is waar de uitnodiging voor uitnodigt: in te gaan op het hier en nu, van de natuur, van de existentie. Tegelijkertijd is het ook de perfecte aanwijzing die een ieder nodig heeft: be here.

In de teksten waarmee herman de vries zijn kunstenaarschap heeft begeleid, probeert hij nooit te zeggen wat niet gezegd kan worden. Met de taalfilosoof Ludwig Wittgenstein deelt de vries het besef dat de taal een werkelijkheid creëert naast de fysieke werkelijkheid waar de taal over spreekt.

Tevens is de vries het met Wittgenstein eens dat de taal niet alleen zegt maar ook toont. Van deze kwaliteit van de taal heeft de vries op uiteenlopende manieren gebruik gemaakt: door taal als materiaal te behandelen, door teksten te fragmenteren, door taal via haar paradoxale eigenschappen te ondergraven.

Als de vries aan een plukje straatgras (Poa annua) de titel een gedicht meegeeft, betrekt hij taal en werkelijkheid zo in elkaars domein, dat de werkelijkheid sporen achterlaat in de taal, en de taal in de werkelijkheid. Bovendien betrekt hij kunst (poëzie) en natuur op elkaar. Perspectieven worden uitgewisseld. Aldus spreken taal, natuur en kunst niet langer over elkaar, maar spreken zij tegen, met, door, parallel aan, voor elkaar.

be here - als titel en als aanwijzing - nodigt uit om op de werkelijkheid in te gaan - vooral op de werkelijkheid van de natuur als kunst, en van de natuur als ecologisch model voor de menselijke existentie. Vandaag de dag zijn we helaas gewend geraakt aan een stroom van ondertitels die onze directe ervaring van de natuur voortdurend vertalen en becommentariëren. herman de vries roept op om natuur en existentie niet metaforisch, niet symbolisch, niet als staand-voor-iets-anders te ervaren en niet als sprekend-over-iets-anders waar te nemen.

Het pleidooi van herman de vries geldt geuren, geluiden, klanken, kleuren; aandacht voor vormen en materialen en levende dingen die het naakte lichaam hier en nu raken en aanraken; aandacht voor individuen en hun samenwerkingen. be here nodigt uit en wijst naar dit op de markt, door de stad, bij een boom, in een steen, op een wand, met een boek, tijdens een reis, na een wandeling, in stromend water. herman de vries heeft niets toe te voegen aan een werkelijkheid die het al moeilijk genoeg heeft om van achter onze teksten, verhalen en andere netwerken te voorschijn te komen.

Er is een gratis publicatie beschikbaar met een inleidende tekst en themateksten.

Tekst: Cees de Boer
Curator: Henk Woudsma
Inrichting: Marinus Augustijn en Henk Woudsma


Dankwoord
ARTisBOOK en Gallerie Block C zijn de volgende bruikleengevers dankbaar voor het beschikbaar stellen van de kunstwerken: Agnes Scholte en Marinus Augustijn, Cees de Boer, Co and Lilian Seegers, herman en susanne de vries en Henk Woudsma. Verder ook dank aan Ron Ritzerfeld en Marie-Jeanne Ameln van Stichting Sign Groningen voor het beschikbaar stellen van de audio visuele middelen en Kunstpunt Groningen voor het beschikbaar stellen van de vitrines.

Zonder deze bijdragen zou de tentoonstelling niet tot stand zijn gekomen.

7 jun. 2021

my poetry is the world

 





                            Het gedicht my poetry is the world van herman de vries is voor de manifestatie be here op A3 geprint in 30 verschillende talen, waaronder het Gronings. Heb je een raam aan de straatzijde op de begane grond, kom dan een poster halen bij ARTisBOOK, Westerhavenstraat 14 in jouw (favoriete) taal. We ontvangen van jou graag een foto voor social media en voor herman de vries.







be here

 start
 


guerrilla art group herman de vries










2 jun. 2021

my poetry is the world

 


            Zaterdag 5 juni gaat in Groningen de manifestatie 'be here' van herman de vries van start.
            Naast een expositie met werken uit zijn privécollectie in Block C en in ARTisBOOK verschijnen
            op verschillende plekken in de stad teksten van de vries. 


            Voor de vries is de wereld, en met name de natuur één groot gedicht. De natuur is kunst en met
            zijn werken wijst hij ons op het bijzondere in het alledaagse en laat ons zo de schoonheid en 
            diversiteit ervan ervaren. Hij voegt er niets aan toe. "Ik ga uit van dingen uit de werkelijkheid, 
            ik wil ze hebben zoals ze zijn."


            Zijn gedicht  'my poetry is the world' uit 1972 is voor de manifestatie 'be here' op A3 geprint in
            zo’n 30 verschillende talen, waaronder het Gronings. Heb je een raam aan de straatzijde op de
            begane grond, kom dan een poster halen bij ARTisBOOK, Westerhavenstraat 14 in
            jouw (favoriete) taal.

      

            my poetry is the world (1).JPG


            beschikbare talen:

bakal
bulgaars (cyrillisch)
buryat
chinees
duits
engels
farsi
frans
fries
grieks en cypriotisch
gronings
hindi 
hongaars
indonesisch
irakees
italiaans
koerdisch
lets
litouws
malagasy
marokkaans
moluks
nederlands
noors
papiamento
pools
roemeens
russisch
spaans
sranan tongo  
syrisch arabisch
turks

        logo's hdv .jpg
 

24 mei 2021

poster herman de vries door Michiel Schuurman

 

poster ontwerp Michiel Schuurman zeefdruk



22 mei 2021

herman de vries be here

 be here 
 herman de vries

5 juni - 17 juli 
Block C en ARTisBOOK
Westerhavenstraat 14 en 14a 
Groningen 

én in de publiek ruimte



8 mei 2021

Gabrielle Kroese SHE

SHE Gabrielle Kroese 





Gabrielle Kroese, zaaltekst Katalin Herzog


‘SHE’, een serie painted prints van Gabrielle Kroese

 
Deze serie omvat 15 grote, zwart-wit fotoportretten van Gabrielle Kroese, waarop zij vierkanten in vele kleuren geschilderd heeft. De foto’s komen uit haar vaders nalatenschap en zijn het resultaat van een familie-ritueel. Elk jaar liet de moeder van Kroese alle vier kinderen door een beroepsfotograaf portretteren ter gelegenheid van hun vaders verjaardag. We moeten even moeite doen om door de gekleurde laag naar de foto’s te kijken, maar dan zien we ‘haar’ van een onbevangen kind in een ernstige puber veranderen, die zich voor de fotograaf afsluit, om tenslotte als een verlegen jonge vrouw onze blik te ontmoeten. Dit werk is door de kunstenaar als een ‘coming of age’ serie bedoeld die, via haar eigen portretten, het opgroeien van elk meisje tot jonge vrouw zou kunnen tonen. Alle foto’s worden gedeeltelijk door geometrische kleurvlakken bedekt die nauwelijks de uitdrukking van de gezichten verstoren. De vlakken zijn steeds anders gekleurd en verschillend geplaatst, waardoor we geneigd zijn om de abstracte composities met de stemmingen van de geportretteerde te associëren. Maar de keuze van de kleuren en de plaatsing van de abstracte vlakken heeft Kroese in haar recente werk aan het toeval overgelaten. Bij het langer kijken naar ‘She’ kunnen we ervoor kiezen om de voorstelling en de abstractie in de beelden om te wisselen. Maar het is ook mogelijk om beide lagen tegelijk te zien, omdat ze evenveel aandacht vragen. Dan lijkt het alsof er over de portretten een flikkerend lichtspel trekt dat de zwart-wit foto’s verlevendigt en bijkleurt.                      ‘She’ is het voorlopige hoogtepunt in het oeuvre van Kroese, maar om hier te komen, heeft zij een lange weg afgelegd. In 1986 studeerde zij als beeldhouwer af aan Academie Minerva in Groningen. Toen maakte zij abstracte beelden in triplex, op de oppervlakken waarvan zij een illusionistische laag aanbracht. Het gelaagde gebruik van materialen en technieken werd daarna een blijvend kenmerk van haar werk, hoewel haar houding ten opzichte van haar werk en haar interesses geleidelijk aan veranderden. Jong als zij was, wilde zij op de academie nauwkeurig geplande en serieuze kunst met existentiële onderwerpen maken. Door gesprekken met andere kunstenaars kwam hierin echter verandering. Zo raadde Marlene Dumas haar aan om situaties in haar eigen leven als bron voor haar werk te gebruiken. En in een masterclass adviseerden Ettore Spalletti en Haim Steinbach haar om het toeval in haar werk op te nemen. En deze belangrijke adviezen heeft zij in haar werk niet meer losgelaten. Vanaf de jaren negentig ging Kroese van ideeën en onderwerpen uit, waar zij zich persoonlijk over verwonderde of er vragen bij stelde. Zij begon ‘bronnenboeken’ bij te houden, waarin zij fotografisch materiaal en teksten uit kranten en tijdschriften verzamelde. Uit die boeken putte zij ideeën, beelden, onderwerpen en titels voor haar werk. Steeds vaker gebruikte zij de foto’s en de teksten als motieven in tweedimensionale werken over man-vrouw verhoudingen en over haar eigen leven als kunstenaar en moeder. Haar echte transformatie van beeldhouwer naar schilder voltrok zich aan het begin van de 21ste eeuw, toen zij zich in de technische aspecten van het schilderen ging verdiepen en een eigen vorm van fotorealisme ontwikkelde.                      Na verloop van tijd kon Kroese in haar bronnenboeken alles terugvinden wat haar in een bepaalde periode had beziggehouden. Hierdoor besefte zij dat haar boeken een soort autobiografie vormden en stelde in 2008 een tentoonstelling met de titel Fictieve Autobiografie samen. In de hier getoonde schilderijen liet zij zien hoe zij het materiaal verwerkte dat in haar boeken terecht was gekomen. Zo werd het voor haar mogelijk om deze schilderijen als ‘fictieve zelfportretten’ op te vatten. Kroese wierp hier dus het idee op dat haar schilderijen als zelfportretten gezien konden worden, maar in haar werk doken er ook ‘echte portretten’ van anderen op. In de driedelige serie ‘Helden en Hout’ (2011) portretteerde zij door haar bewonderde beroemdheden, wiens gelaatstrekken zij aan gepubliceerde foto’s ontleende. Onder of naast elk portret bracht zij een ander doek aan dat een bos voorstelde. Met deze combinatie van twee verschillende soorten beelden ging zij door op het idee van de fictieve zelfportretten, omdat in haar bronnenboeken op dat moment foto’s van bossen overheersten.                                                                                                   Vanaf 2011 raakte het combineren van twee verschillende soorten beelden in het oeuvre van Kroese in een stroomversnelling. In 2013 plaatste zij een illusionistisch en een geabstraheerd beeld uit haar bronnenboeken naast elkaar, zodat er tweeluiken ontstonden. De beide delen hadden inhoudelijk niets met elkaar te maken, maar toonden wel een variatie op de gelaagdheid uit haar vroeger werk. Nu scheidde zij echter de lagen van elkaar, zodat de verschillende soorten beelden op elkaar konden reageren. De bedoeling van Kroese was om de waarneming van haar werk te vertragen, waardoor er langer en aandachtiger naar haar schilderijen gekeken zou worden, dan naar hun oorsprong, het fotografisch materiaal dat we als vanzelfsprekend beschouwen. De tweeluiken werden snel opgevolgd door schilderijen, waarbij de kunstenaar een illusionistisch beeld tegen een gekleurde, abstracte compositie aanzette. We verwachten dat zij zo’n kleurcompositie zelf zou ontwerpen, maar bij Kroese is dit niet het geval. Zij vindt namelijk dat alle kleuren bij elkaar passen en er geen mooie of lelijke kleurcombinaties bestaan. Daarom liet zij de ordening van de kleuren in het abstracte deel van haar schilderijen aan het toeval over.                                                                           Hierna volgde een tijd, waarin Kroese veel experimenteerde en over het belang van haar werk nadacht. Dit kwam mede voort uit gebeurtenissen in haar leven, waarvan het overlijden van haar vader de belangrijkste was. Zij kreeg zijn fotoarchief in beheer en door de omgang met deze persoonlijke foto’s werd haar belangstelling gewekt voor foto’s die een meer casual karakter hadden dan de veelal sterk gestileerde foto’s uit haar bronnenboeken. In 2015 schilderde Kroese op een afdruk van een zwart-wit foto van haar vader gekleurde cirkels, zodat er één gelaagd beeld ontstond, wat haar dichter bij een nieuwe gelaagdheid in haar werk bracht.                                             In 2017 kreeg zij het boekje A Dictionary of Color Combinations cadeau dat door de Japanse kunstenaar en textielontwerper Sanzo Wada in de jaren dertig was samengesteld. Het boekje bevat kleurcombinaties van traditionele Japanse en ook westers beïnvloede kleuren met daarbij 159 kleurstalen om die naar eigen inzicht te gebruiken. Kroese, die altijd al geïnteresseerd was in de Japanse cultuur, ging met deze kleurstalen werken en mede hierdoor besloot zij om als artist in residence naar Itoshima te vertrekken. Gedurende haar werkperiode in Japan wilde zij uitzoeken hoe gekleurde vlakken het beste op foto’s geplaatst kunnen worden en werkte onder andere met haar eigen foto’s van de bloeiende kersenbloesem. Op deze foto’s bracht zij geometrische vlakken aan met de kleuren van Sanzo Wada die zij willekeurig uit een doosje trok. Terug in Nederland ging zij de ‘painted prints’, zoals zij haar nieuwe werken noemde, in grotere formaten uitvoeren en liet nu niet alleen de kleurkeuze, maar ook de ordening van haar abstracte composities aan het toeval over. In deze werken zijn de kleurvlakken willekeurig over de foto’s verstrooid, zodat we ons kunnen afvragen waar we eigenlijk naar kijken: een illusionistische voorstelling die verstoord wordt door gekleurde vlakjes of een drukke, abstracte compositie met een storende, illusionistische achtergrond? Het is mogelijk om beide zienswijzen af te wisselen, maar dat kost tijd, waardoor we aan ‘slow watching’ moeten doen die de kunstenaar voor ons geënsceneerd heeft.                                          Met alles wat Kroese tijdens haar werkperiode in Japan en direct daarna leerde, was zij klaar voor de 15-delige serie painted prints, getiteld ‘She’, waarin veel ontwikkelingen in haar werk bijeenkomen. De visuele effecten in deze serie werden hierboven al beschreven, maar de portretten en de kleurvlakken hebben ook inhoudelijke verbanden. Toen Kroese jong was, vond zij de jaarlijkse gang naar de fotograaf onaangenaam en gênant. Zij voelde zich bekeken en kon door de poses die zij moest aannemen, zichzelf niet in de foto’s herkennen. Later, toen zij de foto’s weer onder ogen kreeg, besefte zij dat ze haar in staat stelden om van een flinke afstand naar haar jeugd te kijken en dat zij de beelden voor een ‘coming of age’ serie kon gebruiken. Maar Kroese moest zich eerst de fotoportretten toe-eigenen en dit deed zij door er 522 gekleurde vierkanten op te schilderen. De vierkanten ervaart zij als een soort ‘schaamvlakken’, maar ook als een ‘beschermend schild’ tussen haar en de beschouwers. Zij heeft dus een ambivalente houding ten opzichte van deze serie. Kroese beschouwt de 15 beelden als ‘autobiografische portretten’, omdat ze van een belangrijke periode van haar leven getuigen en in haar oeuvre zijn opgenomen dat autobiografische tendensen vertoont. Zij plaatst de portretten echter ook op een afstand door ze met de vierkanten af te schermen en ze als een algemene coming of age serie te zien. De spanning tussen nabijheid en afstand, tussen ik en de ander wordt bevestigd door de titel ‘She’. Deze geeft aan dat de portretten van Kroese door het verstrijken van de tijd in het zwart-witte verleden liggen, maar zodanig door het gekleurde heden zijn bewerkt dat ze ook het opgroeien van elk willekeurig meisje kunnen thematiseren.

 
Katalin Herzog maart 2021
    


Voor meer informatie en beelden zie het artikel: K. Herzog, ‘Ontmoetingen van fotografie en schilderkunst in het oeuvre van Gabrielle Kroese’, 2021, https://kunstzaken.blogspot.com/2021/05/ontmoetingen-van-fotografie-en.html
 

29 mrt. 2021

Gabrielle Kroese SHE

 

Galerie Block C

10 april – 15 mei 2021

do – vr – za van 13.00 – 17.00 






Gabrielle Kroese

 SHE

  

 

"Ik kom uit een gezin van 4 kinderen. Toen ik klein was, nam mijn moeder ons elk jaar mee naar de fotograaf om een portret te laten maken voor mijn vaders verjaardag. Deze portretten op posterformaat werden dan aan de muur van de eetkamer gehangen om daar een jaar te blijven hangen tot er een nieuwe kwam. Dit duurde 16 jaar totdat mijn ouders gingen scheiden." 

 


SHE 11



























Bij de expositie is een tekst van Katalin Herzog

In verband met de regels omtrent corona kunnen 2 personen tegelijk naar binnen.

Graag melden bij no 14.

Je mag ook een afspraak maken: 06 57673865  



posterontwerp Hansje van Halem




















 



Gabrielle Kroese

Hansje van Halem

Katalin Herzog





opbouw SHE














27 jan. 2021

Annesas Appel

 


De expositie van Annesas Appel is verplaatst naar september 2021.


ontwerp poster: Michiel Schuurman

17 dec. 2020

Mirjam Veldhuis Gronings Rood

De expositie Gronings Rood van Mirjam Veldhuis is
ivm corona een week eerder gesloten
Hopelijk ziet u Gronings Rood binnenkort in een openbare collectie ergens in de provincie Groningen. We zijn op zoek naar een geschikte plek. Heeft u belangstelling, neem gerust contact op met galerieblockc@gmail.com





















 

Mirjam Veldhuis, Gronings Rood, Bakstain

 



        




30 nov. 2020

Mirjam Veldhuis zaaltekst Gronings Rood

Gronings Rood

Begin 2018 kreeg ik de beschikking over een partijtje klei van de firma Strating, gevestigd in Nieuwe Pekela. Het was een mix. Er was rauwe klei, zo uit de groeve en met een shovel in mijn bestelbusje gedropt, en een partijtje afgekeurde nog ongebakken bakstenen van de loopband gepikt omdat ze de kwaliteitseisen niet doorstonden.

Ineens vielen er een paar dingen samen; mijn liefde voor de intens oranjerode kleur van Groningse baksteen, mijn behoefte om weer eens groot te gaan werken - ik dacht er direct aan om beelden te maken die minstens zo hoog waren als ik zelf, en ik kon dan meteen mijn manier van werken, met veel nadruk op de huid, in dit materiaal vastleggen. Ik besloot dit eenvoudigweg te gaan doen tot deze enorme schep groengrijze klei op was. 

Mijn liefde voor de kleur van Groningse baksteen is in mij geplant toen ik in 1980 als student aan Academie Minerva begon met als specialisatie keramische vormgeving. Meteen al in de eerste maand werden wij -de vier eerstejaars- door onze docent Kees van Renssen meegenomen naar een van de steenfabrieken op het Hoogeland, waarvan er toen nog meerdere in gebruik waren. We zagen toen zo'n ellipsvormige steenbakkersoven in bedrijf. We liepen met de ovenmeester bovenop de oven, terwijl hij met een haak kleine metalen pudtdeksels optilde om met het blote oog aan de gloed in de oven te zien of die al op temperatuur was. We zagen steenbakkers aan de ene kant ongebakken stenen inladen en aan de andere kant gebakken stenen uitladen. Zware fysieke arbeid, gelooide koppen van eigenlijk nog jonge mannen. Continu bedrijf. Ik kan me gek genoeg niet meer herinnereren waarmee gestookt werd. Hout? Kolen? zeker geen gas.

27 nov. 2020

Mirjam Veldhuis Gronings Rood

 Gronings Rood
Mirjam Veldhuis








Mirjam Veldhuis in gesprek met Egge Knol over Gronings Rood

 


                                Egge Knol en Mirjam Veldhuis in gesprek over Gronings Rood

                                Een filmregistratie van Eleni Tsompanidou

9 nov. 2020

Mirjam Veldhuis Gronings Rood opening 21 november

 

Mededeling Block C

In verband met aangescherpte corona maatregelen stellen we de opening 
Gronings Rood van Mirjam Veldhuis een week uit.

De expositie gaat nu open op 21 november van 13.00 tot 17.00  
De kunstenaar is aanwezig. De expositie duurt tot 19 december. 

De opening is een gesprek tussen Mirjam Veldhuis en Egge Knol, conservator Groninger cultuurhistorie van het Groninger Museum. Deze is op scherm te zien, een film van Eleni Tsompanidou.  

Bij de expositie is de publicatie Gronings Rood te koop voor €15,00

Block C is open vrijdag en zaterdag van 13.00 - 17.00 en op afspraak 
Wilt u met Mirjam de expositie bekijken dan kan dit op afspraak 0654751013