20 jan 2018
12 jan 2018
Ik doe iets
Ik doe iets
Ik zet een staafje houtskool rechtop op het papier en druk
erop en draai ’t staafje tegelijkertijd. Ik kijk naar de afdruk. Het lijkt wel
een spermatozoïde. Ik doe het nog een keer, houtkool op papier, druk en draai.
Hm, lijkt wel een gitaartje. Grappig. Doe het nog een keer. Nee, dit lijkt op
niks. Het is gewoon een vlek. Een vlek, wanneer wordt dat wat? Wanneer zie ik
iets meer in een vlek dan de vlek. Wanneer krijgt de vlek betekenis? Wanneer
zie ik dat wat ik wil zien?
Ik doe iets
Ik heb een hoeveelheid panlatten gekocht en sommige zijn
niet helemaal goed. Er is over de lengterichting een hoek af. Ik kan de lat
weggooien, ik doe dat niet. Ik zaag de lat in allemaal gelijke stukken van 25,3
cm. Ik doe dat met meerdere latten. Nu heb ik een aardige hoeveelheid latjes.
Ik stapel ze op elkaar, zo wordt het een blok. Ik lijm ze aan elkaar vast. Dwars
op de lengterichting van het blok zaag ik ondiepe lijnen in het hout, waarmee
een vierdeling ontstaat. Ik schuur de kopse zijde mooi glad, alle jaarringen
zijn nu goed te zien. Ik noem het IETS.
Ik doe iets
Ik koop bij de houthandel een balk, die ik mooi vind. De
balk is goed van verhoudingen en mooi van kleur, precies wat ik wil. Ik laat ‘m
in latten verzagen, parallelle latten uit één balk gezaagd. In mijn atelier leg
ik de latten zo tegen elkaar aan dat ik de balk er weer in terug zie. Ik lijm
de latten terug aan elkaar. Ik heb de balk weer, maar nu zonder de zaagsneden,
die zijn weg, er tussenuit. Ik zaag de terug in elkaar gezette balk in 5
stukken die ik op elkaar leg. Mooi. Ik lijm de stapeling aan elkaar vast.
Klaar. Nog een IETS.
Ik doe iets
Ik koop bij de houthandel een meubelplaat van 4 cm dikte.
Ik laat er verschillende rechthoekige vormen uit zagen. In mijn atelier plak ik
de platen met de vlakke zijde tegen elkaar en zet het rechtop. Later neem ik
het mee terug naar de houthandel en daar worden op mijn aanwijzingen een aantal
zaagsneden in het oppervlak gezaagd. De zaagsneden zijn lijnen. Mooi. IETS.
Ik doe iets
Omdat ik inmiddels meerdere IETS’en heb nummer ik ze, IETS
I, IETS II, enzovoorts. Ik heb er nu 21 en laat er in Block C 13 zien.
FRANK SCIARONE
IETS in Block C 13 januari – 17 februari, 2018
IETS in Block C 13 januari – 17 februari, 2018
open op vrijdag en zaterdag van
13.00 – 17.00 uur en op
afspraak 050 3132418, 06 41282015 of 06 20964298
11 jan 2018
Frank Sciarone IETS in Block C
FRANK SCIARONE
IETS in Block C
13 januari - 17 februari 2018
Opening - 13 januari om 16:00
31 dec 2017
5 dec 2017
Photographic Treatment © en meer
De expositie Photographic Treatment © van Laurence Aëgerter
is nog te zien op vrijdag 8 en zaterdag 9
december van 13.00 - 17.00u en op afspraak tot 01 01 2018
 |
| Box met 5 boeken en 100 foto's op forex €350,00 |
 |
| Photographic Treatment €15 ps en €60 voor set van 5 |
Meer kunstenaarsboeken van Laurence Aëgerter te koop
een selectie:
 |
| Tristes Tropiques €40 |
 |
| Tristes Tropiques |
 |
 |
| Louvre €40 |
 |
| Aëgerter €100 |
 |
| Healing Plants €40 |
 |
| Healing Plants |
 |
| meer vreugde met kamerplanten €5 |
6 nov 2017
2 nov 2017
Laurence Aëgerter Photographic Treatment ©
Opening 4 november 16.00 uur
Laurence Aëgerter
Photographic Treatment ©
Het project Photographic Treatment © onderzoekt de effecten van fotografische beelden op mensen die lijden aan dementie, m.n. Alzheimer. Dit werk van Laurence Aëgerter is gerelateerd aan recente wetenschappelijke studies die aantonen dat het ervaren van beelden een positieve invloed op patiënten heeft. De foto’s zijn zeefdrukken waar bij aanraking geuren als zeep, kummel en lavendel vrijkomen. Met de combinatie van associatief kijken, voelen en ruiken worden cognitieve functies gestimuleerd. Het project wordt gevolgd en ondersteund door wetenschappers als de neurobioloog Dick Swaab.
Deze tentoonstelling maakt deel uit van de manifestatie Nucleus, de verbeelding van wetenschap.
13 okt 2017
Hans Goudsblom expositie
3 sep 2017
Hans Goudsblom
Hans Goudsblom - schilderijen
De opening is zaterdag 16 september om 16.00 uur.
Hans Goudsblom exposeert van 16 september tot en met 21 oktober 2017 nieuwe schilderijen in Galerie Block C in Groningen.
Goudsblom woont en werkt afwisselend in Nederland en Zweden.
Het Scandinavische landschap is van onmiskenbare invloed op zijn werk. De door Goudsblom ervaren verlatenheid en stilte vindt zijn representatie in vibrerende kleurovergangen. Een opmerkelijke dieptewerking waarbij vlakken beurtelings wijken en naar voren komen. Het oog lijkt daardoor niet goed te kunnen scherpstellen op wat het waarneemt.
In een ver doorgevoerde reductie van landschapsvormen worden kleur en kleurstellingen geïntensiveerd. De composities verwijzen naar de trage Scandinavische schemer, het raakvlak van land en lucht in helder licht, en de weerklank van een natuur die niet zonder risico kan worden betreden.
 |
| we schrijven het licht,olieverf op doek,170x120cm |
14 aug 2017
23 jun 2017
Martin Brandsma door Kie Ellens
Martin Brandsma, Handleiding voor fixaties in
kunstruimte Galerie Block C, Groningen.
Hoe leer je de wereld kennen?
Door hem in eerste instantie na te doen. Elke ouder kent de semi-wedstrijd om het eerst uitgesproken woordje, de eerst toegesproken ouder, ‘mama’ of ‘papa’. Hoe leer je de wereld kennen. Door open staan voor iets nieuws en te herhalen wat je kent?
Door hem in eerste instantie na te doen. Elke ouder kent de semi-wedstrijd om het eerst uitgesproken woordje, de eerst toegesproken ouder, ‘mama’ of ‘papa’. Hoe leer je de wereld kennen. Door open staan voor iets nieuws en te herhalen wat je kent?
In Handleiding voor fixaties
zoomt Martin Brandsma in op bepaalde eigenschappen van de klapekster. (Lanius excubitor).
De klapekster is een kleine, solitair levende zangvogel die in Nederland
overwintert.
Vijf jaar geleden zag ik voor het eerst werk van Brandsma. Mijn
kennismaking met de klapekster. Hij had een grote hoeveelheid tekeningen
opgehangen die in eerste instantie allemaal hetzelfde leken. Telkens één
klapekster, gevangen in twee zijaanzichten. Wanneer ik ze beter bekijk zie ik
overal een iets ander verenpakket. Elke tekening is één daadwerkelijke
klapekster, gespot door Brandsma. Van verbazing over de kleine verschillen ging
hij naar een nog grotere nieuwsgierigheid.
 |
| Martin Brandsma, illustratie uit boek ‘Identities’, 2016 |
Hoe leer je de klapekster kennen?
Kun je echt deze vogel leren kennen als je er zelf niet één bent? Om de
zangvogel die ook roofvogel is nam Brandsma vervolgens verschillende rollen
aan, de ornitholoog, de sjamaan, de klapekster. Hij klom hoog in een boom om
het territorium te kunnen overzien en probeerde de favoriete snack, een
hagedis, te spotten. Er zijn grenzen, hij waagde zich niet aan de duikvlucht
die uitmondt in het vangen van de prooi.
In de wetenschap leer je een onderwerp kennen door eerst te onderzoeken
wat anderen al hebben gedaan. Op de website van de kunstenaar kom ik een uitgebreide
literatuurlijst tegen. Het oudste boek, alle boeken gaan over de klapekster,
stamt uit 1669. Ook heeft Brandsma een aantal boeken uit de bibliotheek van
museumornitholoog Dr. K. H. Voous kunnen verwerven. Komende winter start
Brandsma een samenwerking met gedragsbioloog Prof. A.G.G. Ton Groothuis. Hij is voor de toegewezen
wetenschappelijke beurs beoordeeld op zijn merites als wetenschapper. Brandsma
leert nu de klapekster kennen als kunstenaar en wetenschapper. Voor hemzelf zal
het verschil niet belangrijk zijn.
 |
| Martin Brandsma "Becoming a Great Grey Shrike", 2010 |
Hoe leer je andere mensen de klapekster kennen?
Gefascineerd door het werk, de openheid en de focus, nodigde ik (als
curator hedendaagse kunst van het Fries Museum) Brandsma uit om een werk te
maken voor het Uitfestival in de Prinsentuin in Leeuwarden. Ik koppelde hem aan
Kees de Haan van Jong Architecten uit Lemmer om samen tot één werk te komen.
Ze spraken met elkaar over de ruimtelijke ervaring van de vlucht van de
klapekster. Of, wat ziet die vogel eigenlijk als hij zelf bezoeker van het
Uit-festival is. Door het spiegelende bouwbord kijk je met de klapekster mee.
Wat zie je? Jezelf en de rest van het publiek. Wat zie je niet? De ogen van de
klapekster.
 |
| Martin Brandsma en Kees de Haan, “Voorkomen”, 2014 |
Hoe leer ikzelf kijken door de ogen van de klapekster?
Handleiding
voor Fixaties, de tentoonstelling in Block C geeft mij zelf de
kans om door de ogen van de klapekster te kijken. Op zoek naar ‘opgeslagen’
prooi. Drie territoria van klapeksters op verschillende wanden. De foto’s laten
opgeprikte levendbarende
hagedissen zien (vnl. mannetjes). Ze hangen op dezelfde hoogte als het
gefotografeerde in de natuur. Bij elke gespotte prooi noteerde Brandsma
de hoogte. De klapekster die vanuit de hoogte zijn prooi spot gaat met niets in
zijn snavel weer terug naar zijn uitkijkpost. Zijn wereld bestaat uit gevangen
prooi en nog te vangen prooi. Brandsma brengt zoveel tijd door met het
observeren van de vogel dat zij aan hem gewend zijn, zich niet gestoord of
verontrust voelen zodat Brandsma op zijn beurt weer een
klapekster kan leren kennen aan de kleinste en niet verstoorde gedragingen.
 |
| Block C, Handleiding voor fixaties, 2017 |
Op de foto’s in Block C zie ik bij het merendeel van de werken niet alleen de gespietste, gelegde en geklemde levendbarende hagedissen. Vaak ook wijst de hand van de kunstenaar de prooi aan of voelt of de prooi nog warm is. Alsof hij een ongelovige Thomas is die de stigmata van de klapekster wil voelen om te weten dat het echt is. Brandsma checkt voor ons de werkelijkheid.
De foto’s zijn geprint op zilver gecoat papier. Kijkend naar de werken
gebeurt er hierdoor iets merkwaardigs. Sommige prints lijken op te lichten, ook
al hangen ze bij het natuurlijke licht waarvoor Brandsma heeft gekozen in de
schaduw. Zelfs al hangt het in de schaduw, het werk lijkt soms echt licht uit
te stralen. Hier is met een beeldend middel inhoudelijk een geweldige stap
gemaakt. De prints lijken samen te vallen met de werkelijkheid, alsof het
kijkraampjes naar buiten zijn. Mijn blik dwaalt hiermee naar de fysieke,
‘echte’ wereld van Brandsma’s vogel. Ik heb me nog nooit zo dichtbij de
klapekster gevoeld. En dat terwijl er in de tentoonstelling niet één te zien
is.
 |
| Block C, Handleiding voor fixaties, 2017 |
Kie Ellens, Juni ’17
Westerhavenstraat 14a, 9718 AL Groningen